Philip Huff
Philip Huff (1984) studeerde filosofie en geschiedenis in Amsterdam. Tijdens zijn studententijd reed hij Martin Bril rond door het land. Hij publiceerde verhalen in De Gids, Hollands Maandblad en Hollands Diep. Dagen van gras verscheen op 1 oktober als zijn debuut.
Schaduwjury: Grote Jongerenliteratuur Prijs
opiniestuk door Gemma Venhuizen en Eveline Vink over Peter Bekkers, Philip Huff en Erna Sassen, , 18 november 2010
Update: Peter Bekker, Trouw is de andere wang, heeft de oorspronkelijk Nederlandstalige Grote Jongerenliteratuurprijs gewonnen.
Meer dan 1 miljoen jongeren onder de 30 jaar schijnen er eentje te hebben: een cultureel jongeren paspoort, kortweg CJP. Met die pas krijgen ze korting op boeken, films, cd’s, toneelvoorstellingen. Alles zodat jongeren hun ‘culturele horizon’ kunnen verbreden, aldus de organisatie.
Dat de dit jaar in het leven geroepen GJP (Grote Jongerenliteratuur Prijs) mooi rijmt op CJP, is geen toeval: laatstgenoemde is samen met Stichting Lezen initiatiefnemer van de literatuurprijs. Vermoedelijk is de GJP dan ook een poging om de ‘literaire horizon’ van de hedendaagse jeugd wat op te rekken. Lees verder >
Philip Huff: ‘Als lezer maak je een afspraak met de schrijver om je kritisch oordeel op te schorten’
interview door Gemma Venhuizen met Philip Huff, , 20 januari 2010
‘Schrijven is voor mij eigenlijk toneelspelen. Ik houd ervan om in de huid van een personage te kruipen, een andere rol aan te nemen.’ Tegenover me zit Philip Huff (1984), van wie net de debuutroman Dagen van gras is verschenen. Hij heeft de rol van zijn hoofdpersoon Ben van Deventer overtuigend weten neer te zetten; niet alleen in zijn boek, maar ook op internet. Ben heeft een eigen Twitterpagina, een eigen Facebookaccount, een eigen muzieknummer. En zelfs nu ik een interview met Philip heb, praten we voornamelijk over Ben.
Natuurlijk ben ik ook benieuwd naar Huff zelf. Hoe het was om chauffeur van Martin Bril te zijn, waarom hij nooit een camera meeneemt op vakantie en waarom hij heet water zonder theezakje drinkt. Maar daar gaat het niet om in dit gesprek. Het gaat over schrijven. Over muziek. Over lezen. En een beetje over vliegvissen. Lees verder >
Ontdekkingen van 2009: echt ontdekken is meer dan het vinden van iets nieuws
opiniestuk door Karlijn de Winter over Mark Boog, Richard Hemker, Philip Huff, Marie Kessels, Edzard Mik, Carolina Trujillo en Ivo Victoria, , 30 december 2009
In december gebiedt de gewoonte terug te blikken. Wat waren de beste boeken van het afgelopen jaar? Maakten Tommy Wieringa en Gerbrand Bakker de hooggespannen verwachtingen voor hun nieuwe romans waar, zetten Thomas Rosenboom en Maarten ’t Hart een nieuwe kroon op hun oeuvre? Maar nog veel liever dan terug te blikken, kijkt Recensieweb vooruit. Al lezende zoeken we naar veelbelovende debutanten, miskend talent of auteurs die onterecht in de marge werken. In ons eindejaarsoverzicht prijken auteurs die ons verrasten en die we vanaf nu scherp blijven volgen: de Ontdekkingen van 2009. Lees verder >
Ben in de hemel met abrikozen
recensie door Gemma Venhuizen van Philip Huff, Dagen van gras, 29 december 2009
Het is Philip Huff (1984) met zijn debuutroman Dagen van Gras gelukt muziek te schrijven. Niet alleen omdat de zinnen uit het boek je bijblijven als flarden uit een refrein en omdat je, tijdens het lezen, soms zelfs even begint mee te neuriën. Huff weet daarnaast op papier een intens, licht melancholisch gevoel op te roepen, een gevoel zoals je dat soms bekruipt als je naar mooie muziek aan het luisteren bent. Hij schrijft niet zozeer beeldend als wel ‘klinkend’: je hoort Ben praten, je hoort muziek op de achtergrond. Lees verder >
