http://recensieweb.nl/ Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen. Copyright 2012 http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss http://recensieweb.nl/opinie/3831/Een+feelgoodboek+met+een+smet.html http://recensieweb.nl/opinie/3831/Een+feelgoodboek+met+een+smet.html Twee Engelse toeristen op de Amsterdamse Wallen; de één heeft een grote rubberen eikel op z’n hoofd, de ander is net een peeskamer binnengegaan. Daarna gaan ze paddo’s kopen. Het is een vrij alledaags verschijnsel. De toerist met de eikel staat echter met een bejaarde man over Jezus te praten terwijl zijn vriend in de peeskamer aan de prostituee zijn chakra’s laat lezen in plaats van seks met haar te hebben. De graphic novel Gasten van Guido van Driel zit vol met ogenschijnlijke clichés maar laat zien dat er achter die clichés veel interessantere verhalen schuilgaan. wo, 16 mei 2012 15:36:17 +0100 http://recensieweb.nl/recensie/3830/Ongemakkelijk.html http://recensieweb.nl/recensie/3830/Ongemakkelijk.html Om meerdere redenen is Met Muijs, het debuut van Frederique Schut(1985), een ongemakkelijk boek. Om te beginnen vanwege het problematische Lolita-plot: meerderjarige huisvriend van de ouders verleidt de minderjarige dochter. Een boek moet wel zo magistraal zijn als Lolita, wil je over dit gegeven heenstappen zonder je oncomfortabel te voelen. Ongemakkelijk is ook de wetenschap – dankzij de flaptekst – dat Frederique Schut –nu zesentwintig – zelf sinds haar zestiende een relatie met een zesentwintig jaar oudere man heeft. Geheel in de traditie van de Facebook-generatie, waarbij de scheidslijnen tussen het private en het publieke verdwijnen, ook al zet je ‘roman’ op de cover. ma, 14 mei 2012 21:29:31 +0100 http://recensieweb.nl/recensie/3827/Aan+het+einde+van+De+Regenboog.html http://recensieweb.nl/recensie/3827/Aan+het+einde+van+De+Regenboog.html Benjamin Kruijse is een succesvol kunstenaar, die behalve het produceren van plastic dieren ook het vervelen tot een kunst heeft verheven. Het geld stroomt binnen zonder dat Benjamin zich bovenmatig hoeft in te spannen, en ondertussen vermaakt hij zich met drank, drugs en mallotige avonturen in gezelschap van zijn vrienden Flip en Gregor – totdat een feestje uit de hand loopt en Benjamin twee vrouwen verkracht en mishandelt. zo, 13 mei 2012 17:13:55 +0100 http://recensieweb.nl/recensie/3826/De+bijl+waarmee+een+bevroren+zee+wordt+opengesplet.html http://recensieweb.nl/recensie/3826/De+bijl+waarmee+een+bevroren+zee+wordt+opengesplet.html In de documentaire A.L Snijders, een handige dromer uit 2012 van Joost Conijn loopt A.L. Snijders als een keuterboertje rond op zijn boerderijtje in de Achterhoek, maar dan wel een keuterboertje met de Constantijn Huygensprijs op zak. Dat wonderlijke feit schreeuwt om een nadere kennismaking met deze schrijver van zeer korte verhalen (zkv’s). Hoewel nooit precies te zeggen valt in hoeverre Snijders volgens de werkelijkheid schrijft – in het begin van de documentaire vraagt hij zich af hoe hij zich zal tonen – komen we in de nieuwe bundel zkv’s, Brandnetels & verkeersborden wel het nodige te weten over de inmiddels 73-jarige schrijver. Hij komt uit een anarchistisch nest in Amsterdam, zijn moeder en broer waren filosoof. Iin 1971 vertrok hij met vrouw en kinderen naar Overijssel, hij werkte twaalf jaar als docent Nederlands op de politieschool in Apeldoorn en hij heeft een voorliefde voor de Tao Te Ching. ma, 07 mei 2012 20:07:41 +0100 http://recensieweb.nl/recensie/3825/Te+kleine+liefde.html http://recensieweb.nl/recensie/3825/Te+kleine+liefde.html In zijn eerste roman voor volwassenen beschrijft Ted van Lieshout zijn persoonlijke verhaal, waarvan hij in 1999 al een tipje van de sluier oplichtte met de dichtbundel Zeer kleine liefde. Met Mijn meneer doet hij het hele verhaal uit de doeken. Hoewel het thema – slachtofferschap van pedofilie – een moeilijk en grimmig onderwerp is, is het duidelijk niet zijn doel geweest om te choqueren. Ook maakt het boek niet de indruk van een aanklacht. Het lijkt erop dat de auteur weinig meer wilde dan ‘zijn verhaal wereldkundig maken.’ za, 05 mei 2012 13:24:23 +0100 http://recensieweb.nl/opinie/3822/Smijdige+witheid.html http://recensieweb.nl/opinie/3822/Smijdige+witheid.html Even dacht ik dat ik er ook aan bezweken was: het verschijnsel ‘poëziemoeheid’. Het woord is volgens mij gelanceerd door Ilja Leonard Pfeijffer. Hij gaf ermee het afgebrande gevoel aan dat je krijgt als je je dag in, dag uit door de stapel net uitgekomen dichtbundels heen moet worstelen en je treft daarin onafzienbare hoeveelheden gedichten aan die niet heel slecht, maar ook niet heel goed zijn. Poëzie die, zoals Pfeijffer schreef, vooral erg ‘op poëzie lijkt’, maar er niet in slaagt je te bewegen zoals je denkt dat poëzie je moet bewegen. vr, 04 mei 2012 14:49:39 +0100 http://recensieweb.nl/recensie/3821/Hoe+kleiner+de+uiterlijke+man%2C+hoe+groter+de+inner.html http://recensieweb.nl/recensie/3821/Hoe+kleiner+de+uiterlijke+man%2C+hoe+groter+de+inner.html Hollywood, 1909. De uit New York afkomstige broers Louie en Charlie Peters komen in een ingeslapen dorpje in Californië aan. Weg van hun berooide bestaan als toneelknechten, klaar voor een nieuwe start. Althans, zo lijkt het. De echte reden van hun trek naar de zonnige westkust is iets trivialer: Charlie heeft een affaire met Eleanor Whitfield, de enige dochter van een rijke New Yorker die de armoedzaaier naar de andere kant van het continent heeft gestuurd. Kleine broer Louie komt er in Hollywood al snel achter dat er te weinig van de destijds nog korte filmpjes voorhanden zijn. Het publiek ziet het liefste iedere avond nieuw materiaal en door deze wens te vervullen maakt hij al snel carrière in de filmwereld. Met een verrassend einde als gevolg. vr, 04 mei 2012 13:48:30 +0100 http://recensieweb.nl/opinie/3820/Taalplezier+en+rauwe+beelden.html http://recensieweb.nl/opinie/3820/Taalplezier+en+rauwe+beelden.html als bloed in natte sneeuw verwatert in wit, als in een vergiftigde rat darmen in de buikholte doodbloeden inwendig met ondergronds rot verwant zo wist ik al zo doorboorde jij mijn honger met je vleugelwijde ogen en woekerde je jezelf mijn buikvlies in licht dat sterft als ieder als elk als ik (uit: ‘Ariadne’s klaagzang I’) vr, 27 apr 2012 22:54:10 +0100 http://recensieweb.nl/opinie/3818/De+worsteling+van+het+dichterschap.html http://recensieweb.nl/opinie/3818/De+worsteling+van+het+dichterschap.html Het leven is niet makkelijk, dat is een feit. Voor een dichter is het nog erger, omdat hij zich een vak heeft gekozen dat, op enkele schaarse en vluchtige momenten van glorie na, één grote worsteling is. Die worsteling zien we in het werk van Menno Wigman vaak beschreven. In zijn vorige boek, de essaybundel Red ons van de dichters, bijvoorbeeld. Onder de titel ‘Voor geld en gratis drank’ schetste hij daarin hoe hij, omdat je aan het verkopen van dichtbundels niets verdient, probeert om nog iets van een inkomen bijeen te scharrelen door zijn werk voor te lezen aan mensen die er nauwelijks in geïnteresseerd zijn. Ook in Mijn naam is Legioen, Wigmans eerste dichtbundel sinds veel te lange tijd, is er die dichtersdepressie. Daar begint het mee althans, maar wie verder leest, leest meer. vr, 20 apr 2012 10:44:29 +0100 http://recensieweb.nl/recensie/3817/Arturo%27s+lamlendige+odyssee.html http://recensieweb.nl/recensie/3817/Arturo%27s+lamlendige+odyssee.html Het verleden achter je laten en met je vriendin een nieuw bestaan beginnen in een ver exotisch land. Dat kan als een ideale uitweg klinken, maar er zijn weinig mensen die zo’n plan uitvoeren. Arthur/Arturo, de hoofdpersoon van Arthur van Amerongen’s roman Mambo Jambo. Een krankzinnige liefde in Zuid-Amerika, is er één van. Hij (48) stort zich samen met Carmen (28) in het avontuur, dat via bezoekjes landen als Chili, Paraguay, Argentinië en Brazilië moet leiden tot een culinaire reisgids en het stichten van een bed & breakfast in Rio de Janeiro. Een idyllische opzet, die niet al te lang overeind blijft. di, 17 apr 2012 15:46:36 +0100 http://recensieweb.nl/recensie/3816/Koloniale+stuiptrekkingen.html http://recensieweb.nl/recensie/3816/Koloniale+stuiptrekkingen.html ‘In 1962 was het afgelopen met de Nederlandse overheersing op Nieuw-Guinea,’ schrijft F. Springer op de achterkant van het postuum verschenen Met stille trom. ‘Deze roman beschrijft de laatste stuiptrekkingen van ons kolonialisme,’ voegt hij eraan toe. Toen ongetwijfeld een actueel en gevoelig thema. De vraag is of dat in 2012 nog steeds zo is, of dat de tijd de spreekwoordelijke wonden geheeld heeft. za, 14 apr 2012 19:02:46 +0100